आदित्यहृदयम्
Aditya Hridayam
Agastya's thirty-one-verse teaching to Rama before the final battle, saluting Surya as the heart of all light.
समर्पितसूर्य देवtato yuddhaparishraantn samare chintayaa sthitam.raavann chaagrato drishtvaa yuddhaaya samupasthitam (1)
daivataishcha samaagamya drashtumabhyaagato ranam.upaagamyaabraveedraamamagastyo bhagavaan rishih (2)
raama raama mahaabaaho shrinu guhyn sanaatanam.yena sarvaanareen vatsa samare vijayishyasi (3)
aadityahridayn punyn sarvashatruvinaashanam.jayaavahn japennityam akshayyn paramn shivam (4)
sarvamanggalamaanggalyn sarvapaapapranaashanam.chintaashokaprashamanam aayurvardhanamuttamam (5)
rashmimantn samudyantn devaasuranamaskritam.poojayasva vivasvantn bhaaskarn bhuvaneshvaram (6)
sarvadevaatmako hyesha tejasvee rashmibhaavanh.esha devaasuraganaanllokaan paati gabhastibhih (7)
esha brahmaa cha vishnushcha shivh skandh prajaapatih.mahendro dhanadh kaalo yamh somo hyapaan patih (8)
pitaro vasavh saadhyaa hyashvinau maruto manuh.vaayurvahnih prajaapraana ritukartaa prabhaakarh (9)
aadityh savitaa sooryh khagh pooshaa gabhastimaan.suvarnasadrisho bhaanurhiranyaretaa divaakarh (10)
haridashvh sahasraarchih saptasaptirmareechimaan.timironmathanh shambhustvashtaa maartanda anshumaan (11)
hiranyagarbhh shishirastapano bhaaskaro ravih.agnigarbho'diteh putrh shangkhh shishiranaashanh (12)
vyomanaathastamobhedee rigyajuhsaamapaaragh.ghanavrishtirapaan mitro vindhyaveetheeplavanggamh (13)
aatapee mandalee mrityuh pinggalh sarvataapanh.kavirvishvo mahaatejaah rakth sarvabhavodbhavh (14)
nakshatragrahataaraanaamadhipo vishvabhaavanh.tejasaamapi tejasvee dvaadashaatman namo'stu te (15)
namh poorvaaya giraye pashchimaayaadraye namh.jyotirganaanaan pataye dinaadhipataye namh (16)
jayaaya jayabhadraaya haryashvaaya namo namh.namo namh sahasraansho aadityaaya namo namh (17)
nama ugraaya veeraaya saaranggaaya namo namh.namh padmaprabodhaaya maartaandaaya namo namh (18)
brahmeshaanaachyuteshaaya sooryaayaadityavarchase.bhaasvate sarvabhakshaaya raudraaya vapushe namh (19)
tamoghnaaya himaghnaaya shatrughnaayaamitaatmane.kritaghnaghnaaya devaaya jyotishaan pataye namh (20)
taptachaameekaraabhaaya vahnaye vishvakarmane.namastamo'bhinighnaaya ruchaye lokasaakshine (21)
naashayatyesha vai bhootn tadeva srijati prabhuh.paayatyesha tapatyesha varshatyesha gabhastibhih (22)
esha supteshu jaagarti bhooteshu parinishthith.esha evaagnihotrn cha phaln chaivaagnihotrinaam (23)
vedaashcha kratavashchaiva kratoonaan phalameva cha.yaani krityaani lokeshu sarva esha ravih prabhuh (24)
enamaapatsu krichchhreshu kaantaareshu bhayeshu cha.keertayan purushh kashchinnaavaseedati raaghava (25)
poojayasvainamekaagro devadevn jagatpatim.etat trigunitn japtvaa yuddheshu vijayishyasi (26)
asmin kshane mahaabaaho raavann tvn vadhishyasi.evamuktvaa tadaagastyo jagaama cha yathaagatam (27)
etachchhrutvaa mahaatejaa nashtashoko'bhavattadaa.dhaarayaamaasa supreeto raaghavh prayataatmavaan (28)
aadityn prekshya japtvaa tu parn harshamavaaptavaan.triraachamya shuchirbhootvaa dhanuraadaaya veeryavaan (29)
raavann prekshya hrishtaatmaa yuddhaaya samupaagamat.sarvayatnena mahataa vadhe tasya dhrito'bhavat (30)
atha raviravadannireekshya raamn muditamanaah paramn prahrishyamaanh.nishicharapatisnkshayn viditvaa suraganamadhyagato vachastvareti (31)
Sanskrit Wikisource — Aditya Hridayam, frozen revision 192642
Ancient/public-domain Ramayana passage; cited Wikisource transcription is CC BY-SA
Sanskrit follows the cited thirty-one-verse recension. English and Hindi meanings are original BhajanDhara editorial.
आदित्यहृदयम् का अर्थ
The hymn begins in the battlefield narrative, expands into a meditation on Surya as cosmic order and sustaining light, and returns to Rama as he regains courage and acts. Traditional victory and longevity statements belong to the devotional text, not to a medical guarantee.