रुद्राष्टकम्

नमामीशमीशान निर्वाणरूपं विभुं व्यापकं ब्रह्मवेदस्वरूपम्। निजं निर्गुणं निर्विकल्पं निरीहं चिदाकाशमाकाशवासं भजेऽहम्॥१॥

I worship the sovereign Lord: boundless, all-pervading, beyond qualities and concepts, the consciousness-like sky.

निराकारमोङ्कारमूलं तुरीयं गिरा ज्ञान गोतीतमीशं गिरीशम्। करालं महाकालकालं कृपालं गुणागारसंसारपारं नतोऽहम्॥२॥

I bow to the formless source of Om, beyond speech and knowledge, compassionate Lord even of time.

तुषाराद्रिसंकाशगौरं गभीरं मनोभूतकोटिप्रभाश्रीशरीरम्। स्फुरन्मौलिकल्लोलिनीचारुगङ्गा लसद्भालबालेन्दु कण्ठे भुजङ्गा॥३॥

I contemplate his mountain-white, radiant form, with Ganga in his hair, the young moon on his brow and serpents at his neck.

चलत्कुण्डलं भ्रूसुनेत्रं विशालं प्रसन्नाननं नीलकण्ठं दयालम्। मृगाधीशचर्माम्बरं मुण्डमालं प्रियं शङ्करं सर्वनाथं भजामि॥४॥

I worship gracious, blue-throated Shankara, with broad eyes, moving earrings, tiger skin and a garland of skulls.

प्रचण्डं प्रकृष्टं प्रगल्भं परेशमखण्डमजं भानुकोटिप्रकाशम्। त्रयःशूलनिर्मूलनं शूलपाणिं भजेऽहं भवानीपतिं भावगम्यम्॥५॥

I worship Bhavani's Lord—fearless, unborn, indivisible, brilliant as countless suns and destroyer of suffering.

कलातीतकल्याणकल्पान्तकारी सदा सज्जनानन्ददाता पुरारी। चिदानन्दसन्दोहमोहापहारी प्रसीद प्रसीद प्रभो मन्मथारी॥६॥

O timeless, auspicious Lord who delights the good and dispels delusion, be gracious to me.

न यावदुमानाथपादारविन्दं भजन्तीह लोके परे वा नराणाम्। न तावत्सुखं शान्तिसन्तापनाशं प्रसीद प्रभो सर्वभूताधिवासम्॥७॥

Without devotion to Uma's Lord, people find lasting peace neither here nor beyond; O indwelling Lord, be gracious.

न जानामि योगं जपं नैव पूजां नतोऽहं सदा सर्वदा शम्भु तुभ्यम्। जराजन्मदुःखौघतातप्यमानं प्रभो पाह्यापन्नमामीश शम्भो॥८॥

I do not know yoga, ritual or formal worship; I simply bow to you—protect me from the sorrows of age and birth.