हनुमत्पञ्चरत्नम्

वीताखिलविषयेच्छं जातानन्दाश्रुपुलकमत्यच्छम्। सीतापतिदूताद्यं वातात्मजमद्य भावये हृद्यम्॥१॥

तरुणारुणमुखकमलं करुणारसपूरपूरितापाङ्गम्। सञ्जीवनमाशासे मञ्जुलमहिमानमञ्जनाभाग्यम्॥२॥

शम्बरवैरिशरातिगमम्बुजदलविपुललोचनोदारम्। कम्बुगलमनिलदिष्टं बिम्बज्वलितोष्ठमेकमवलम्बे॥३॥

दूरीकृतसीतार्तिः प्रकटीकृतरामवैभवस्फूर्तिः। दारितदशमुखकीर्तिः पुरतो मम भातु हनुमतो मूर्तिः॥४॥

वानरनिकराध्यक्षं दानवकुलकुमुदरविकरसदृशम्। दीनजनावनदीक्षं पवनतपःपाकपुञ्जमद्राक्षम्॥५॥

एतत्पवनसुतस्य स्तोत्रं यः पठति पञ्चरत्नाख्यम्। चिरमिह निखिलान् भोगान् भुक्त्वा श्रीरामभक्तिभाग्भवति॥६॥